Iskopavanja u Efezu

Iskopavanja Efesa:

Stvarno iskopavanje drevnog grada Efesa počelo je u drugoj polovini 19. veka, kada je britanski železnički inženjer Džon Turtl Vud sproveo niz arheoloških iskopavanja 1863. godine u potrazi za slavnim Artemizijem, odnosno Hramom Artemide. Pod pokroviteljstvom Britanskog muzeja, Vud je težio svom cilju da locira legendarni hram, jedno od Sedam čuda drevnog sveta. Konačno, na Novu godinu 1869. godine, Vud je ostvario svoj cilj, iako je radost zbog njegovog otkrića bila kratkog daha. Loše stanje različitih drevnih građevina u Efesu i njegovoj okolini, zajedno sa nedostatkom bilo kakvih značajnih otkrića, navelo je sponzore projekta da uskrate dalja sredstva. Shodno tome, Vud je bio primoran da nekoliko godina kasnije obustavi svoje aktivnosti.

Ništa značajno se više nije dogodilo na ovom lokalitetu sve dok Oto Benndorf, koji je obavljao dužnost profesora klasične arheologije na Univerzitetu u Beču, nije 1893. godine izneo predlog ovlašćenoj instituciji za projekat iskopavanja u Efesu. Odobrenje ovog poduhvata dovelo je do početka najvećeg arheološkog poduhvata u današnjoj modernoj Republici Turskoj. Korak po korak, tim za arheološka terenska istraživanja prodirao je u različite delove drevnog grada. U samom gradu Selčuku izgrađena je kuća koja i danas služi kao baza za iskopavanja u Efesu i oko njega. Godine 1898. osnovan je Austrijski institut za arheologiju sa vizijom da se obavljaju arheološki radovi u Efesu.

Posle 1956. godine, godišnje kampanje iskopavanja znatno su se intenzivirale, i po pitanju ljudstva i po pitanju mehanizacije. U narednim godinama otkopani su čitavi gradski delovi. Shodno tome, tokom godina iskopavanja Efesa razvila su se u ogroman poduhvat. Tokom 1980-ih fokus je bio na velikim iskopavanjima, naročito na Artemiziju i kompleksu Kuće na terasi 2. Tokom 90-ih pažnja se pomerila ka detaljnijim analizama i povezanim izdavačkim aktivnostima. Poslednjih godina sprovode se samo veoma usmerena, uglavnom mala iskopavanja, a terenski rad je obuhvatao primenu najmodernijih arheoloških metoda, posebno onih koje ne nanose štetu originalnim građevinama, kao što su istraživanja i geofizička prospekcija.

Svake sezone u Efesu radi tim brojnih naučnika iz celog sveta, prvenstveno iz Austrije, Turske i Nemačke. Kako je istražen samo mali deo površine grada (oko 10-15%), naučna istraživanja će se nastaviti i u narednim godinama.